После одходу д-ра Антона Тумари до Пешту, нови парох у Новим Садзе 1816. року постал Жумберчань Янко Смилянич. Кратко бул у Новим Сдзе, бо уж 1817. р. ту нови парох. Вироятно же за тот кратки час Смилянич мало цо могол зробиц. Правда, 300 кубни вати древа уж були порихтани за печене цегли. Може цошка и почал робиц...? О паноцови Янкови Смиляни-чови ше мало зна. Познате лем тото же походзел зоз валалу Доляни, котри у составу парохиї у Радатовичох. Нїїдзе ше вецей, анї на єдней парохиї, скорей або познєйше, таки священїк не спомина. Од 1817. по 1818. рок у Новим Садзе парох Гавриїл Смичиклас, познєйше парох у Руским Керестуре и крижевски владика.

Гавриїл Смичиклас ше народзел 1783. р. у валалчику Сопоти, цо є на териториї Сошици у Жумберку. Основну школу закончел у Сошицох, а ґимназию у Загребе як питомец грекокатолїцкей семинариї на Ґричу. Ту закончел и студиї теолоґиї. За священїка бул по-швецени нєоженєти 1808. року, а пошвецел го владика Силвестер Бубанович, у свой час перши новосадски парох (1781-1794). Такой после пошвецаня Смичиклас бул поставени за учителя до Сошицох, але ту не бул длуго, бо од 1809. до 1810. року є управитель, ректор грекокатолїцкей семинариї у Загребу. После того постава парох у Шидзе (1811-1816), вец у Новим Садзе (1817-1818), одходзи за пароха до Руского Керестура дзе служ-бовал по 1825. рок. Од 1825. по 1830. рок бул ґенерални викар Крижевского владичества, а после шмерци владики Константина Станича до менованя за крижевского владику 9. марца 1834, року, понеже керестурски парох Янко Копчаї одбил буц владика - вон капитуларни викар владичества.

Як крижевски владика Гавриїл Смичиклас обновел владическу резиденцию у Крижевцох. Теди додати тот класицистични уход цо го ма и нєшка. Проекти за тоту рестаурацию зробел познати заґребски архитект Бартол Фелбинґер. Його ище владика Станич анґажовал и вон робел на палати у Прибичу и на грекокатолїцкей церкви св. Василия (котра познєйше постала церква св. Кирила и Методия) у Загребе.

Гавриїл Смичиклас 1846. року основал Столни Каптол у Крижевцох зоз штирома каноніками. Збудовал и два куриї за канонїкох у Крижевцох. У його чаше основана парохия у Бачинцох 1850. року. Умар 15. марца 1856. року и похо-вани є у крипти катедрали у Крижевцох. Станич купел ище єдну порту, котра була на другим боку драги од тей порти на котрей ше мала будовац наша церква. На тей другей порти збудовало ше парохию, зданиє за биванє пароха. Збудовани були и хлїви и шицко цо треба за ґаздовство. Потребни пенєж за будоване церкви - 15.569 форинти - по дошлєбодзеню цара Франї Першого, 1817. року дала Вирозакона заклада, та вец вона була и патрон парохиї. Окрем того Заклада давала рочнє 300 форинти за отримованє церкви, од чого дзияк доставал 120 форинти, а дзвонар 50 форинти. Парохови одредзена плаца од 600 форинти рочнє, а капеланови 150 форинти. Як роковину кажда пара парохиянох давала по єдну форинту рочнє.

Парох Гавриїл Смичиклас 1817. року писал крижевскому владикови же грекокатолїки у Новим Садзе не маю свойого дзияка. Други проблем, зоз хторим ше новосадски парохове нєпреривно борели, були мишани малженства Руснацох грекокатолїкох зоз православнима и католїками римского обряду. Парохове ше намагали пренайсц таки малженства и кельо мож затримац, бо скоро по правилу Руснаци у тих малженствох, як хлопи так и жени, прилапйовали виру своєй малженскей пари. Православну виру прилапйовали и служнїци котри служели по сербских обисцох або робели на їх польох. Парохове, нє лєм новосадски, нєпреривно посилали крижевскому владикови звити о чишлє грекокатолїкох хтори жию у мишаних малженствох.

Кед 1818. р. Гавриїл Смичиклас з Новог Саду пошол за пароха до Руского Керестура, новосадску парохию, випатра, водзел капелан. По тим мож заключиц же у тот час у Новим Садзе окрем пароха бул и капелан, бо, як уж спомнуте, од 1817. року предвидзена за ньго и плаца - 150 форинти. Ище 1816. року спомина ше же ту капелан Теодор Ґоч, тиж и Микола Ґолеш.