ДАРОВАНЄ НАДЇЇ

Пред читачом, три роки после першей, дзешата кнїжказ библиотеки „Мемориял 250". Написал ю, як и першу, хтора ше вола „Дар мудросци", новосадски грекокатолїцки парох о. Роман Миз. З тима дзешец кнїжками наша новосадска парохия дала свой прилог означованю 250-рочнїци приселєня наших предкох до тих крайох. Ювилейни святочносци прешли, живот чече далєй, а тоти кнїжки оставаю тирваци спомин и драгоказ. Вєдно з читачами, тоти цо их писали и пририхтовали за друковане веря же после перших дзешец приду други, треци... Гоч кельо почитуєме шицки други дїялносци и други файти творчосци, знаме же праве кнїжки - поготов таки яки виходза у рамикох „Меморияла 250" - єдно з найпрешвечлївших свидоцтвох нашей духовней моци и узретосци. „Дар розума " - предлуженє першей кнїжки паноца Миза. То друга часц радио-писмох хтори еон прейї габох Радио Новго Саду каждей нєдзелї на поладнє посилал до наших обисцох. У нєй 82 прилоги, емитовани од 11. априла 1993. до 13. новембра 1994. року.

Автор до тих писмох унєсол глїбоке и всестране теолоїийне образованє и длугорочне душпастирске искуство. Бон перши наш священїк хтори ше, накеди то було можлїве, усудзел наказовац прейї радия. У церкви, на Служби Божей, казань шлїдзи после Евангелиї.

Святе место, молитви и слово Боже творя окремне розположенє и чловекови нє чежко провадзиц священїкову бешеду. Источасио, священїк видзи и позна людзох хторим наказує, та и йому лєгчейше найсц потребни слова. Радио цошка инше. Прилог ше пририхтує даскельо днї пред емитованьом, автор нїїда нє зна хто го будзе слухац, але зна же ше прилог емитує у чаше кед слухаче полуднюю и нє маю часу за длуги приповедки. Прето еон, насампредз, мушел виберац теми и починай, зоз словами хтори прицагню увагу слухачох, а вец - присподобиц думку гу вимаганьом сучасного радия: бешедовац кратко, ясно и ефектно.

Теми му давал церковни календар, каждодньови живот и збуваня у наших парохийох. У основи шицких - крачунских, вельконоцних, русадльових, але и тих хтори написани з нагоди других шветох або подїйох - надія. Надїя хтору каждому и вше дава Бог Опворитель, благи Оцец хтори нїїда нє забува на свойо дзеци. Бог глєда и чека чловека, а чловек нєпреривно сцека од нього ~ пише паноцец Миз. Чловек, пояшнює еон, сцека од Бога вше кед попущує власним слабосцом або силом зла хтори го нєпреривно зводза на драгу розпуки. Гоч яки є слаби, чловек нє бависко у рукох судьби або рукох Божих. Бог каждому дава тельо дзеки и тельо моци кельо еон способни принц. Од чловека завиши яку драгу вибере и як вихаснує понукнути можлїеосци.

Християнство, наглашує наказователь, нє понука вилагоди и нє меня ше зависно од обставинох. Церкву основал Исус Христос, Син Божи, прави Бог и прави чловек, и вона ше нє може прилагодзовац гу людским жаданьом и звикнуцом. Дзвери пекельни ю не надвладали полни два тисячи роки праве прето же нє одступала од началох хтори єй дал снователь.

Радио-писма писани под час войни и автор нє раз спомина воєни страданя, та и страхоти хтори прежили и нашо людзе за Дунайом. Война, по його словох, поиіАїдок зла хторе людзе свидомо прилапели. Представнїки даєдних Церквох виявйовали же ше муиіи пребачиц, але же нє мож забуц. Паноцец Миз, нє полемизуюци з німа, нєпреривно наглашуєже християн нє може стануц на пол драги. Хто станул - тот баржей вери себе як Богови. Сце покоштовац плод зоз древа познаня добра и зла, як Адам и Ева.

„ Тото цо чловек, то дар Бога у нїм. А тото цо чловек постане, то дар чловека Богу" - глаши єдна з найглїбших думкох у тей кнїжки. СЦерпезлїви читач радио-казаньох паноца Миза найдзе у нєй вельо подобни думки, але и вельо поради и упутства за каждодньове преглїбйованє вири, вельо одвити на питаня хтори себе часто поставя. Нє писани вони лем за єдну нагоду и за єдно читане и нє вязани су лєм за час у хторим настали. „Дар розума" - тирваци дарунок нашим вирним, тим хтори сцу дознац вецей о християнстве, тим хтори ше помагаю жиц по християнски, тим хтори жию у надїї и жадаю коло себе шириц надїю хтору приноиіи Евангелия, цо у прекладзе значи блага, радосна вистка.

Михал Рамач: Дароване надії........................З

Радио-писма священїка .............................7-153