СЛОВО НА ПОЧАТКУ

Кнїжочку „З Исусом насамо" могло би шє наволац и „Кнїжка шлїдзеня Исуса Христа". Вона, правда, ингиака як кнїжочка з истим меном Томи Кемпийского, але тоти 48 прилоги то 48 зачерпнуца зоз студзепки питаньох и одеитох. Обявйовапи у „Руским слове", тоти прилоги були тижиьово иискциї за змоцпсис ослабеного духа. Кажди з нїх приводзи чловека ґу Богу, иаводзи го па роздумованє и надпомина вичносц. Крочай по крочай, як у даяким тунелу, вони ошвицую драгу котра водзи ґу цилю живота. У кнїжочки „З Исусом насамо" автор препоручус ускладзиц дуркапс наших шерцох зоз дуркаиьом Божого шерца Исуса Христа у єдним ритме. Я так през цали живот. Поволує роздумац цо то дзелїдби чловечества; роздумац чи иснує судьба, чи чловеково опредзелснє шлєбодне? Чи иснує Боже осудзенс напредок, чи то лем Божи промисел, котри ускладзени з чловекову волю? Чи Исус причина, фундамент шлєбодних одлукох? Автор твердзи же чловек ма можлївосц же би у каждей хвильки постал нови чловек - лепши, совершенши, шлебоднєйши, щеиипвши, бо Божа поволаика адресована на кажде створене, окреме на коруну Бооїсого теорительства - на чловека. Поволапка Бога на сотруднїцтво нспреривна. Бог започал творитель}іу дїнлносц, а чловек треба з/се би го у тим шлїдзел, бо творе}іс не закопчене... А кед препоручує шлїдзиц Исуса, автор гвари же не досц лем прияц Исуса, але го треба и глєдац: медзи страценима, покалїченима, ранєтима, охабенима, знєважованима; препознац Исуса у худобних, осамених, хорих, плачуцих, церпяцих.

Автор нас прешвечус же правдивії проґрес то рушаче од материялиого веґетироваия до духовних висотох, як висшей форми живота. Обявюс нам тото старе, але вельо раз забуте, оісе не швет потребі їй Исусови, але Исус потребни швету, и нам. Шицки тоти 48 прилоги просто пас примушую розду-мовац, гледац, повторйовац, напец себе. Але и найсц по-тримовку, рукохват и притримай ше. И не лем ше подопрец, але и висц на верх по ґарадичох жемского живота. Висц и войсц до блаженей вичпосци, райскей загради радосци и заеднїцкого живота з Богом. Тоти прилоги випатраю як красни букет квеца. З нього мож виберац по потреби, жаданю и смаку. Шицки вони ту же би були лік души и духовне збогацованс, же би чловек роснул у чеснотох, акумуловал добре и любов, же би совиспо окончовал длужносци и свойо задачи. Як таки вони хлеб паш каждодньови, бо християн у трецим милениюме муши буц чловек за вичносц, чловек Евангелиї, чловек Церкви и чловек дружтва. То тота „нова релиґиозиосц", як ю наволус о. Роман. Прето тоти дакус вецей информовани, гвари автор, муша мерковац же би ше не уключели до будованя циви-лизациї котра процив Бога, або не обраца увагу на Бога, але же би будовали цивилизацию живота, по прикладзе Исуса Христа. Спрам Исуса не мож: буц ровнодушни. Або ше го прилапюс и шлїдзи, або одруцує и од нього одходзи. Прето тота кнїжочка експлозия духа, ґепзир думкох, артейска студня води оісивотворией. Отец Роман, з помоцу Божу, обслугує тоту студню, черпа зоз неп, улїва до дзбанох души и понука з неп каждому хто приходзи и чувствує же є смиядни. Старчи лем подложиц погар. Треба лем присц, треба лем пожадац, праве так як то зробела жепа Самарянка кед пришла ґу Исусови на Яковову студпю. Подзме ше и ми напиц води слова живогої

Господїнци, 15. VI 2003.

о. Йозеф Ґ. Селин: Слово на початку ................5

Идзме до Вифлеєму..............................7

Шицко нове творим .............................9

Троме кральове глєдали штвартого ...............11

Стретнуца ....................................13

Шветло розума ................................15

Лоґика вири, надії и любови .....................17

Вичне глєданє .................................19

Екуменизем - императив каждого християна ........21

Страхи у безсонних ноцох .......................23

Крадоше часу .................................25

Краса християнских парадоксох ..................27

На швитаню нового живота ......................ЗО

Християн ма превагу над дияволом................33

На Божим судзе буду и шведкове .................35

Осудзени буду и „нєхасновити слугове" ............38

Чудо Велького штвартку ........................40

Нєт го ту! Воскрес...............................43

Дзень мацери ..................................45

Мария, май и ми ...............................47

Култура шмерци и Евангелиє живота ..............49

За Церкву, єй живот и розвой ....................51

Союз .........................................53

Жиєме нє свой, алє Божи живот ..................55

Исус и дзеци ..................................57

Живот и радосц ................................59

Петро и Павло - двоме святи, а лєм єдно швето .....61

Жиц за другого и за идеали ......................63

Длуге цепле лєто ...............................65

Святи - людзе як и ми ............................67

Хто шєє у слизох ...............................69

Браца або приятелє .............................72

Родичи - перши вироучителє .....................75

Хрест у живоце чловека .........................77

Исус лєм добре твори ...........................79

Час - дар Божи чловекови .......................82

Божа воля або - Боже дошлєбодзенє ...............84

Бог не инициятор зла ...........................86

Християнє трецого милєниюма ...................88

Дзелїдби и зєдиньованя .........................91

Зявює ше нова релиґиозносц .....................93

Два правди о царстве Исуса Христа ...............95

Цихо су, а так гласно наказую ....................97

Чи наисце познаш Бога? .........................99

Исус и нашо грихи ............................102

Огньови слуп .................................105

Божо и нашо пребачованє ......................107

Рам и слика ..................................110

Вилїя - ноц очекованя..........................112

Микола М. Цап: Заключне слово .................115